The Age of Stupid: De schofferende fase
By Luther | september 27, 2009
Met the Age of Stupid is de globalwarming-propagandamachine een nieuwe fase in gegaan. Waren the Inconvenient Truth en soortgelijke films nog gericht op het verspreiden van informatie, culminerend in een apocalyptische fase. ¨Het einde komt er aan, mensen.¨ Met Al Gore in de hoofdrol van eindtijd-profeet.
The Age of Stupid luidt de schofferende fase in. Jij en ik, we zijn allemaal schuldig en voorbestemd te boeten voor ons wangedrag. ¨Geen weg meer terug, stelletje idioten!¨
Nou ja, sommigen zijn natuurlijk iets meer schuldig dan anderen. In de film vormen een aantal verhalen, komend uit verschillende werelddelen, de rode draad. Een Engelse ondernemer die probeert een windmolenpark van de grond te krijgen symboliseert uiteraard het idealisme. De kansarmen worden vertegenwoordigt door een Nigeriaanse vrouw die uit nood bij een oliemaatschppij werk accepteert om haar medicijnen-studie bij elkaar te sparen. Het ultieme kwaad is de Indiase zakenman die een maatschappij voor goedkope vluchten op poten zet.
Dat vliegen in de film als de belangrijkste oorzaak wordt aangewezen voor global warming weerhoudt de acteurs/celebritys en regisseur er niet van om voor de promotie van de film het vliegtuig te pakken.
http://www.youtube.com/v/6-cvK9vxA6M&hl=nl&fs=1&
Zo kennen we de milieubeweging:
regels voor anderen, uitzonderingen voor zichzelf.
Dat de Aziatische landen in de film vertegenwoordigd worden door de vliegtuigmagnaat is niet toevallig. Steeds vaker wordt de westerse rotzooi op het bord gegooid van de voormalig derdewereldlanden die nu economisch in de lift zitten. Nee mensen, laten we een voorbeeld nemen aan die Europese ondernemer die zich hardmaakt voor windenergie.
Ik weet niet waar ik me het meest aan stoor, het demagogische toontje, of de onderliggende postkoloniale boodschap.
Topics: Milieu | No Comments »
Respect voor Dieren-actie in Maastricht verboden.
By Luther | augustus 21, 2009
De actiedag die Respect voor Dieren in Maastricht wilde houden op zaterdag 22 augustus is verboden.
Burgermeester Leers heeft duidelijk gemaakt dat hij er voor zorgt dat het niet doorgaat.
De reden is een reeks intimidaties van RvD tegen winkeliers. Verschillende winkeliers hebben aangifte gedaan. Men legde de winkeliers een ´contract´ voor (geinspireerd door minister Ter Horst wellicht?) waarin ze beloven geen bont meer te verkopen, op straffe van een ¨speciale campagne¨.
Dierenactivisten_richten_vizier_op_bontverkopers
Misschien is het goed om toe te voegen dat RvD al jaren gevolgd wordt door de Nederlandse inlichtingendienst AIVD, alleen dit jaar al bij enkele vechtpartijen betrokken was, waaronder een door hen geinitieerde vechtpartij met de rivaliserende actiegroep MDTB in Katwijk.
Over hoever je kunt gaan in de strijd zegt woordvoerder Max Boon:
“Verf op een auto smeren gaat niet te ver. Dat mensen wat bang worden gemaakt ook niet.¨
Bang-maken-van-mensen-gaat-ons-niet-ver-genoeg.ece
Contracten voorleggen en dan herhalingsbezoekjes afleggen die door de winkeliers in kwestie als ¨agressief¨ worden omschreven, rieken toch wel heel erg naar maffia-praktijken. Na Katwijk zou je toch denken dat RvD niet lager kon zinken, maar dat was een verkeerde inschatting.
Klik hier voor de brief en hier voor het contract.
NB:
Aanvulling; inmiddels heeft RvD het kort geding gewonnen en mag de demonstratie morgen doorgaan. Neemt niet weg dat er nog aangiftes van intimidatie liggen en het verhaal dus mogelijk nog een staartje krijgt.
Topics: Dierenrechten | No Comments »
Geert Wilders praat zichzelf een Cordon Sanitaire aan.
By Luther | juni 5, 2009
Overmoedig geworden door de grootse verkiezingsuitslag, deed Geert Wilders in het einddebat gisterenavond nog eens een poging om zijn partij in een Cordon Sanitaire te plaatsen. Het werd al snel duidelijk dat hij van plan was de discussietafel niet te verlaten voordat het voltallige gezelschap lijsttrekkers van de gevestigde partijen dit over hem had uitgesproken.
Twee jaar geleden deed hij na de tweedekamerverkiezingen ook al eens een poging. Hij lanceerde de term en stelde op hoge toon dat hij buiten de coalititebesprekingen zou worden gehouden. De poging strandde toen al meteen doordat Mark Rutte in stevige woorden meedeelde dat er geen sprake van was en dat hij gewoon mee zou doen.
Gisteren zocht Geert meteen de frontale aanval. Hij vroeg rechtstreeks aan de fractieleiders wie niet met hem in onderhandeling zou willen gaan na de volgende kamerverkiezingen. Femke Halsema vroeg zich hardop af hoe hij dit kon vragen aangezien hij zelf had aangegeven niet met GroenLinks te willen samenwerken. Dat was de eerste touchdown. Pechtold noemde het ongeloofwaardig als D´66 en de PVV zouden onderhandelen. Agnes Kant stelde dat het onmogelijk was om op er op sociaal-economisch gebied uit te komen, aangezien hij zaken in zijn programma heeft zoals afschaffing van het minimumloon. Ook de PvdA ziet veel hobbels op de weg. Aangekomen bij het CDA en de VVD bleek dat zij best met de PVV willen onderhandelen.
Ik weet niet precies wanneer bij Wilders de wens is ontstaan om een regering te vormen met de PvdA en D´66, de partijen die hij al jaren verantwoordelijk houdt voor zo ongeveer alles dat er in Nederland mis is gegaan. Maar misschien moet ik Wilders eens uitleggen wat het Cordon Sanitaire inhoudt, want hij lijkt dat (opzettelijk?) niet goed te begrijpen. In Belgie is een afspraak tussen alle gevestigde partijen om niet samen te werken met het Vlaams Blok/Belang. In Nederland bestaat een dergelijke afspraak niet. Elke partij maakt in vrijheid de afweging of ze wel of niet willen samenwerken met Wilders. De partijen die inhoudelijk ver van de PVV staan, zijn om begrijpelijke redenen niet wildenthousiast. Het CDA en de VVD, die ideologisch gezien nog het dichtst bij de PVV staan, sluiten daarentegen niets uit.
Geert jongen, ben je niet een beetje paranoide aan het worden?
Topics: Zonder rubriek | No Comments »
Tiller the killer vermoord: Betekent pro-life niet pro life?
By Luther | juni 1, 2009
Zondagmorgen is George Tiller, misschien wel de meest omstreden abortus-arts, doodgeschoten toen hij naar de kerk ging. Het was niet de eerste aanslag op zijn leven en het verbaasde dan ook niemand toen al snel bleek dat de dader uit de hoek van de pro-life-beweging komt. George Tiller was omstreden omdat hij abortussen uitvoerde na de 20e week, soms zelfs in de 28e week en omdat zijn kliniek tienermeisjes onder druk zette tegen hun wil in, een abortus te plegen.
Terechte kritiek of niet. Ik kan niet goed begrijpen hoe een groepering die zichzelf pro-life noemt, zich inlaat met dit soort methoden. Is het idee achter pro-life niet juist dat je elk individuele leven wil beschermen? Komt het niet voort de analyse dat een individu met een bepaald bewustzijn niet zondermeer van het leven berooft mag worden? En waarom is George Stiller uitgesloten van deze bescherming van leven? En wat is politieke streven waard als je middelen precies hetzelfde zijn als hetgene waar je tegen zegt te strijden?
Het zijn feitelijk dezelfde vragen die ik me ook gesteld toen bleek dat de moord op Pim Fortuyn gepleegd was door een dierenrechtenactivist. Net als toen moet ik nu concluderen dat het feit dat iemand er dubieuze ideeen of praktijken op na houdt, geen enkele reden mag zijn om hem met geweld, laat staan moord te bestrijden.
Topics: Abortus | 3 Comments »
Tinkebell: Sadisme als kunstvorm
By Luther | mei 16, 2009
De Tilburgse Tinkebell die al meermaals het landelijke nieuws haalde met kunstwerken waarin haar eigen sadisme tegen dieren centraal staat, was de afgelopen dagen in het nieuws met een boek waarin ze de hatemail die ze in de afgelopen jaren kreeg verzamelde. De mensen die deze mails stuurden worden er met naam en toenaam vermeld, en het boek zal dan ook hoogstwaarschijnlijk verboden worden, zodra iemand die genoemd wordt naar de rechter stapt. Dat wist Tinkebell vast ook wel toen ze er aan begon, het doel lijkt dan ook, zoals bij al haar kunstwerken, om vooral veel lawaai te maken. Inhoudelijk heeft deze kruising tussen Marijke Helwegen en dokter Mengele namelijk niet veel te bieden. Op de vraag naar haar beweegredenen komt ze nooit verder dan wat oppervlakkig gebabbel over de hypocrisie van de mens tov dieren.
Tinkebell deed voor het eerst van zich spreken met haar Pinkeltje-project. Pinkeltje was haar 2-jarige kat die ze eigenhandig de nek heeft omgedraaid en omgetoverd tot een handtas. In een interview met De Wereld Draait Door verklaart ze dat het arme beest depressief was. Vervolgens legt ze vol enthousiasme uit hoe ze hem wurgde.
In 2007 lanceert ze ´Save the males´. Dit maal heeft ze 60 kuikentjes gekocht die ze tijdens een eco-design markt wil verkopen aan mensen die de kuikentjes willen redden. Aan het eind van de actie zal ze de overgebleven kuikentjes namelijk in de shredder gooien. Als er slechts 9 kuikens verkocht worden stelt ze het publiek verantwoordelijk voor de nakende dood van de andere 51. Iemand uit het publiek ging er vandoor met de shredder. In plaats van te erkennen dat dit ook een vorm van redden is, gilt Tinkebell het aanwezige publiek door een megafoon toe dat ze de overgebleven tegen de muur dood zal gooien. Uiteindelijk koopt iemand van de organisatie de rest van de kuikens uit.
In 2008 is het weer raak. Ditmaal laat Tinkebell onder de naam ´Save the pets´ 100 hamsters in gekleurde plastic ballen rondlopen. De Partij voor de Dieren stelt kamervragen en de dierenbescherming neemt uiteindelijk de hamsters in beslag.
Wat duidelijk wordt als je het werk van Tinkebell zo doorloopt is dat ze een obsessieve drang lijkt te hebben om dieren te kwellen en doden. Soms mondt dit uit in een eindproduct, zoals de handtas van haar kat. Maar meestal is de kwelling of het doden van de dieren het einddoel, zoals blijkt uit de schredder-kuikens en de hamsters van ´Save the pets´. De Pinkeltje-handtas lijkt dan ook meer een trofee, zoals een jager een gewei ophangt, dan een einddoel. Ook daar lijkt het doden van het dier en het provoceren van het publiek belangrijker, aangezien dat in overstemming is met de rode draad van haar werk.
Het is ook opvallend hoe ze omgaat met haar eigen verantwoordelijkheid. Niet zij is verantwoordelijk voor het feit dat ze 60 kuikens door de schredder haalt of dood gooit tegen de muur, het publiek dat weigerachtig is om haar geld te betalen om het niet te doen is verantwoordelijk. Dat ze haar kat wurgt is niet omdat ze hem voor een kunstproject wil gebruiken, maar omdat het arme beest volgens haar depressief is. Dat ze nu een boek uitbrengt met de hatemail die ze naar aanleiding van haar projecten heeft gekregen, moet men volgens mij ook in dat licht zien. Natuurlijk zijn sommige reacties nogal over the top, maar haar hooghartige houding waarin ze impliciet de begrijpelijkheid van de boze reacties ontkent, lijkt ook op een afschuiven van verantwoordelijkheid. Ik heb alleen maar mijn kat gewurgd? Waarom zijn die mensen nu allemaal zo boos? Ik bedoel het toch goed?
Het hele geval doet me sterk denken aan een scene van van Kooten en De Bie, waarin een man al met meerdere buren ´euthanasie heeft bedreven´. ¨Ach, die arme vrouw zat daar maar de hele dag voor het raam, dat was geen leven meer. Dus heb ik een stofzuigerslang om haar nek gehaald….iemand moet het toch doen, putjesscheppers moeten er ook zijn!¨
Topics: Dierenrechten | 4 Comments »
AIVD-rapport over dierenrechtenextremisme
By Luther | april 22, 2009
Enkele weken geleden verscheen het nieuwe rapport van de AIVD over dierenrechtenextremisme in Nederland. Het rapport ¨Dierenrechten in Nederland, gefragmenteerd maar groeiende¨ is de derde in een reeks, nadat er eerder rapporten verschenen in 2004 en 2007. Ik zal hier een aantal aspecten uit het rapport bespreken.
Allereerst signaleert de AIVD een verschuiving van definitie´s. Ze definieren wat zij verstaan onder activisme (buitenparlementaire actie, maar binnen de democratische regels), extremisme (actie buiten de regels, zoals met gebruik van geweld, vernieling en intimidatie) en terrorisme (ernstig geweld met de bedoeling om de maatschappij grote angst aan te jagen). Ze constateren dat de definitie´s aan het verschuiven zijn. En inderdaad zie ook ik steeds vaker dat activisme door politici en media als extremisme getypeert wordt en extremisme als terrorisme. De AIVD neemt expliciet afstand van de laatste kwalificatie en geeft daarmee eigenlijk hetzerige politici en media een klets over de vingers. De AIVD concludeert dat de basis van de dierenrechten/welzijnsbeweging bestaat uit miljoenen mensen die passief of actief steun geven aan dierenwelzijns/rechten organisaties. Dat er allerlei organisaties zijn die folders uitdelen, lobbyen of soms verder gaan in de vorm van bijvoorbeeld blokkades. Dit valt volgens de AIVD allemaal binnen de regels van de democratie. Daarnaast is er een kleine groep, geschat op enkele tientallen mensen, die acties uitvoeren die als extremisme te typeren zijn. Dan gaat het om vernielingen, bekladdingen, dierenbevrijdingen, of echt serieuze zaken zoals geweld, intimidatie en brandstichting. Hiermee wordt eigenlijk het beeld zoals dat de laatste tijd in de media of door sommige hijgerige politici steevast wordt neergezet duidelijk genuanceerd.
Wel stelt men vast dat extremisme en activisme soms door elkaar loopt, maar men noemt de organisaties die hiervan verdacht worden bij naam en koppelt hier ook concrete incidenten aan, die zich in de afgelopen paar jaar hebben voorgedaan. Het gaat om een handjevol organisatie, maar feitelijk zijn het twee kliekjes.
Allereerst is dat Respect Voor Dieren(RvD), Anti Dierproeven Coalitie(ADC) en SHAC-NL die zich enigzins aan de linkerkant van het politieke spectrum bevinden. ADC is een afsplitsing van RvD en is ook sterk verwant met SHAC. Vanuit de extreem-rechtse hoek komen Voorpost en Met de Dieren tegen de Beesten(MDTB), waarvan MDTB eigenlijk uit Voorpost-kringen is voortgekomen.
Zoals in het rapport van 2007 schetst men ook hier weer het beeld van organisaties die bovengronds actie´s uitvoeren die binnen de wet vallen, maar daarnaast in het geheim extremistische actie´s uitvoeren, die onder andere namen, zoals de ALF geclaimd worden. Daarnaast zijn volgens de AIVD ook eenlingen actief, die geen contact met bestaande groepen hebben, zich verder niet in het wereldje laten zien, maar op eigen houtje gewelddadige actie´s uitvoeren.
Ook andere informatiebronnen dan het AIVD-rapport lijken te bevestigen dat de genoemde groepen het geweld niet schuwen. Respect voor Dieren en Met de Dieren Tegen de Beesten die beiden tegen circussen strijden komen elkaar regelmatig tegen. Op Indymedia en Stormfront zijn met enige regelmaat meldingen (lees: stoere praatjes) te zien van deze twee groepen als ze elkaar weer eens in de haren zijn gevlogen. Uit de discussies blijkt dat ze bewust elkaars acties op te zoeken en het is al meerdere malen gebeurt dat er voor het circus in plaats van een actie tegen het circus een knokpartijtje tussen twee dierenrechtengroepen ontstaat. Een absurde situatie die sterk doet denken aan de bekende scene in Life of Brian. Respect voor Dieren die goede contacten met AFA (antifascistische actie: feitelijk een stel hooligans die extreem-rechtse demonstraties bezoeken voor een lekker potje matten) heeft een aantal mensen van die groep al eens uitgenodigd om een groep rechtse dierenrechtenactivisten met geweld te verwijderen van een manifestatie tegen het Venrayse ScienceLink-project.
En met ScienceLink zijn we bij AntiDierproevenCoalitie belandt. Deze groep is een afsplitsing van Respect voor Dieren en richtte zich na hun oprichting enkele jaren op ScienceLink, een project in Venray waar ook een proefdiercentrum moest komen. Het project is uiteindelijk afgeblazen omdat de belangrijkste geldschieters zich terugtrokken, bang geworden voor de acties, zoals intimidaties, home-visites, dreigtelefoontjes en brandstichting, zoals een auto van een directeur van een betrokken bedrijf. De AIVD koppelt die acties grotendeels aan de ADC. De groep zelf zegt van niets te weten en wijst naar een verklaring op hun site waarin ze zich distantieren van die acties. Daarmee hebben ze niets gelogen, want de acties zijn meestal opgeeist door het DBF, maar ja, als de personen in kwestie nu dezelfden zijn. Van distantieren was niet veel te merken toen projectontwikkelaar Van Der Looy zich terugtrok uit ScienceLink. Danny Flies, woordvoerder van de ADC vertelde aan de Volkskrant dat ¨alleen het resultaat telt¨. En op hun site vond de Volkskrant de waarschuwing aan andere bedrijven die in ScienceLink wilden stappen: ‘Dan zeggen we hierbij al dat jullie ons voor je deur kunnen verwachten, niet één keer, maar keer op keer. ADC zal NOOIT tolereren dat Science Link er komt.’ Daarnaast claimen ze na het stoppen van het project dat zij ScienceLink hebben gestopt en vieren het als overwinning. Als zij beweren ScienceLink gestopt te hebben en SciencLink is afgeblazen vanwege een aantal gewelddadige incidenten, hoe moet ik dan hun bewering dat ze geweldloos hebben betoogd intepreteren?
Ik heb sinds het verschijnen van het rapport van de AIVD, mijn optreden in De Leugen Regeert en het onderzoek dat ik in die weken heb gedaan veel nagedacht. Hoe moeten we als dierenrechtenbeweging reageren op deze gewelddadige groepen. Moeten we het doodzwijgen in de hoop dat het overwaait, of dat de negatieve publiciteit wegebt? Moeten we vooral blijven benadrukken dat het om een enkeling gaat en dat ¨wij¨ er niets mee te maken heeft? Ondertussen trekken deze groepen wel steeds de aandacht naar zich toe en dat is bepaald geen reclame. Ook trekken ze veel jonge activisten aan en geven mensen op straat ze geld in de veronderstelling dat ze er iets goeds mee doen. Ik denk dat het uiteindelijk beter is om mensen te waarschuwen tegen deze groepen, om ze zo te isoleren.
Geef geen geld aan deze organisaties, voer geen actie onder hun vlag, maar zoek in plaats hiervan betrouwbare groepen om je engageren.
Topics: Dierenrechten | 5 Comments »
De Leugen Regeert. (2)
By Luther | maart 23, 2009
In aansluiting op vorige stukjes over het geval Adrian Radford. Vrijdag was ik in De Leugen Regeert te gast om het tendentieuze nieuwsbericht van de NOS te nuanceren. Ik wil iedereen die via mijn blog of via de mail positieve reactie´s heeft gegeven over mijn optreden bij deze bedanken.
Alhoewel ik zeker niet alles wat er te zeggen valt heb kunnen zeggen in het korte tijsbestek, heb ik gelukkig alle ruimte gehad om mijn belangrijkste kritiek te kunnen geven. Meer dan jammer is de houding van de NOS in deze. Correspondent Arjen van der Horst had de intentie om in het programma te verschijnen, maar dit werd door de NOS-redactie tegengehouden. Nadat ze op dinsdag ook al een kans hadden om de onjuistheden in hun berichtgeving recht te zetten in een nieuw item over dierenrechtenacties, lieten ze het dus op vrijdag andermaal afweten. Dat komt op mij over als een schuldbekentenis.
De reactie van de ´mediaraad´ (het panel in De Leugen Regeert) was toch wat mild voor de NOS en op punten ook onjuist. Zo reageert Paul van Gessel met de opmerking dat hij de blog van Arjen van der Horst heeft gelezen en stelt dat Adrian Radford als beveiliger werkte en vervolgens als politieinfiltrant. Dat de farmaceutische industrie opdrachtgever was doet hij af als speculatie van een vegetarier. Van Gessel heeft de reactie van Arjen van der Horst slecht gelezen, want die geeft daarin (in in zijn antwoord aan mij) juist expliciet aan dat de infiltratie in 2004 startte in oprdracht van een groep van 7 Japanse farmaceutische bedrijven. Titia Ketelaar is iets kritischer, al is het maar een klein beetje. Ze vindt het NOS-item onvolledig, maar roemt de uitleg van Arjen van der Horst op zijn blog. Vooral omdat hij er in toelicht hoe hij de informatie van Radford heeft gecheckt. Maar juist een sleutelbewering van Radford, zoals de speculatieve bewering dat het meeste geld van reguliere organisaties naar de ALF stroomt, wordt door van der Horst nergens toegelicht, laat staan hard gemaakt.
Kortom het item blijft een stukje journalistiek van zeer twijfelachtig niveau.
Topics: Zonder rubriek | No Comments »
De Leugen Regeert.
By Luther | maart 20, 2009
Vanavond ben ik te gast in de Leugen Regeert om te praten over het geval met Adrian Radford. Op teletekst staat inmiddels de aankondiging voor het programma en daarin staat dat het vooral gaat om de verzwegen rol van de farmaceutische industrie. Ik wil daaraan gekoppeld ook praten over de beeldvorming tegen de reguliere dierenrechtenorganisaties en Radford´s bewering dat Nederlanders geen geld meer moeten geven aan dat soort organisatie´s omdat dit naar ALF-actie´s stroomt. Een waanzinnige uitspraak die door de NOS, noch bewezen, noch genuanceerd is.
Ik zal na het weekend terugkomen op mijn tv-optreden en heb inmiddels zoveel informatie verzameld dat ik hier zeker nog een uitgebreider artikel ga schrijven.
Topics: Dierenrechten | 4 Comments »
Adrian Radford is een hoax.
By Luther | maart 15, 2009
In een bombastisch media-offensief, is gisteren Adrian Radford in alle Nederlandse media (van schreeuwerige Telegraaf en Een Vandaag, tot het meestal genuanceerde Trouw en objectief geachte NOS) een platform gegeven voor zijn boodschap van halve waarheden en hele leugens.
In een lang interview, waarvan fragmenten te zien waren in het NOS-journaal, vertelt hij over zijn periode als infiltrant in een Britse ALF-cel. Ook geeft hij zijn visie over het gewelddadige karakter van de groep. Om te besluiten met de bewering dat het geld van gewone dierenrechtenorganisaties naar het ALF stroomt, niet alleen om de acties, maar ook om de ´lifestyle´ van de topleden te financieren. Deze bewering projecteert hij op de Nederlandse situatie om met veel gevoel voor theater de kijker op te roepen geen geld te doneren aan welke dierenrechtenorganisatie dan ook, omdat je daarmee terreur bekostigt.
Op dat moment ging bij mij al een alarmbel af, maar ik wil ook niet meteen in complotten gaan denken, en je verwacht toch dat een NOS-redactie zijn huiswerk goed gedaan heeft. Maar vreemd is het natuurlijk wel als zoiets gebeurt kort nadat de dierenrechtenorganisaties in Nederland gezamelijk aan minister Ter Horst hebben laten weten haar contract niet te tekenen. (zie mijn blogartikel van 21 februari)
De NOS (en alle andere meesurfende media) heeft zijn huiswerk niet gedaan. Ze presenteren Adrian Radford als een infiltrant van de Britse politie en dat blijkt dus al niet waar te zijn. Het Openbaar Ministerie heeft inmiddels laten weten dat Radford niet voor de Britse politie werkte. (nu.nl) De Sunday Times bracht enkele weken geleden al een uitgebreid bericht over Radford en daaruit blijkt dat hij betaald werd door beveiligingsbedrijf. (Times)
Zullen we eens een wilde gok doen wie de opdrachtgever is voor deze actie? Is er buiten de farmaceutische industrie of de veeteeltsector iemand die het geld, het belang en de bereidheid heeft om iemand 4 jaar lang te betalen om niet alleen een handjevol extremisten, maar vooral ook de normale dierenrechtenorganisaties publiekelijk aan de schandpaal te nagelen? Wie het weet mag het me zeggen.
In de VS bestaat het al een tijdje, beveiligingsbedrijven die betaald worden door de industrie om milieu- en dierenrechtenorganisaties via lastercampagnes buiten werking te stellen. Het lijkt er op dat we hier in Europa nu ook mee te maken krijgen. De vraag blijft waarom zowel de media, als de overheid zich hiervoor lenen.
Topics: Dierenrechten | 8 Comments »
Kernenergie dankt haar opleving aan de Global Warming-theorie!
By Luther | februari 27, 2009
Het wordt me meestal niet in dank afgenomen, als ik in klimaat-discussies laat vallen dat de huidige kernenergie-revival mede te danken is aan de inspanningen van het IPCC en haar aanhangers. Soms wordt er zelfs een blog-artikel aan gewijd door zo´n boze IPCC-adept.
Toch begrijp ik hun boosheid wel. De meesten zijn, naast hun overtuiging dat er een milieuapocalypse aankomt, mordicus tegen kernenergie. Je moet over stalen zenuwen beschikken om niet in vloeken uit te barsten als uitgerekend diezelfde strijd tegen de broeikasgassen de kernenergielobby niet alleen in de kaart speelt, maar zelfs op een directe manier voedt. Dat is even slikken.
Intuïtief zei ik een paar jaar geleden al dat het wel opvallend is dat de discussie voor kernenergie, na een jaren sluimerend bestaan, ineens weer krachtiger de publieke opinie benaderde. Inmiddels is het duidelijk dat kernenergie weer op de kaart staat. Landen als Italië, Noorwegen, Engeland, Zweden hebben de deur weer opengezet, in België, Duitsland en Nederland is de lobby nog druk doende om het publiek klaar te stomen, en wie goed naar Obama geluisterd heeft, weet dat het ook in de VS een kwestie van tijd is.
De kernlobby is natuurlijk nooit dood geweest. Maar wie denkt dat de wederopstanding op dit moment toevallig is, is op zijn zachtst gezegd wat naïef. Of de kernenergie-lobby nu gewoon handig gebruik maakt van de situatie, met de milieubeweging in de rol van nuttige idioot, of dat ze ook een actieve vinger in de pap hebben gehad bij de theorievorming van het IPCC is moeilijk te zeggen. Maar in beide gevallen gaat de milieubeweging niet vrijuit.
Vanuit de milieubeweging doet men nu net alsof er geen brug ligt tussen het IPCC-gedachtegoed en de kernenergie-lobby. Dat is een fraai staaltje struisvogelgedrag. Ze willen doen voorkomen dat de roep om kernenergie slechts iets is van conservatieve krachten die hun kans schoon zien. En dat is toch echt niet het geval. James Lovelock, de bedenker van de Gaia-theorie, voert het lijstje van milieuprominenten aan die kernenergie pleit. Hij is duidelijk als hij zegt dat kernenergie de enige mogelijkheid is om ´global warming´ te stoppen. ¨It has a minimal footprint on the Earth, and yet produces huge quantities of electricity at a very reasonable price that will keep cities going.¨[1] [2]
Een andere belangrijke milieuactivist die pleit voor kernenergie is Patrick Moore. Hij was medeoprichter en jarenlang actief lid van Greenpeace. ¨Until the past couple of years, the activists, with their zero-tolerance policy on nuclear energy, have succeeded in squelching any mention by the IPCC of using nuclear power to replace fossil fuels for electricity production. …. It has been apparent to many scientists and policymakers for years that this would be a logical path to follow. The IPCC has now joined these growing ranks advocating nuclear energy as a solution.¨[4] [5]
Daarmee is het IPCC ook genoemd. En inderdaad noemt het VN-orgaan in haar rapport van 2007 kernenergie als één van de alternatieven voor fossiele brandstoffen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Het IPCC heeft daarmee vriend en vijand verbaasd, maar helemaal nieuw is het niet. [6]
In 1988, het jaar van oprichting, hield Margaret Thatcher al een vlammend betoog, waarin zij opriep om de pijlen te richten op kernenergie. ¨We now require, by law, that a substantial proportion of our electricity comes from sources which emit little or no carbon dioxide, and that includes a continuing important contribution from nuclear energy.¨[7] Nu is Margaret Thatcher toch een wat vreemde eend in de bijt, of haar motief nu oprechte bezorgdheid voor het milieu was of dat ze zo kort na Tjernobyl een manier gevonden had om haar kernenergieprogramma te redden. Feit is dat er na haar toespraak in 1988 veel Brits geld is gestoken in het onderzoek naar global warming. En dat ze in Engeland de unieke situatie heeft gecreeerd waarin de conservatieven (toch een beetje de thuisbasis van de kernenergielobby) al vanaf eind jaren tachtig op de hand van het IPCC zijn. [8]
Hoe sterk de banden zijn kan ik moeilijk bekijken, daar zou een onderzoeksjournalist een stevige kluif aan hebben, maar ontkennen dat de link er is lijkt me lastig. De roep om kernenergie komt ook uit de milieubeweging en wordt gevoed door het IPCC. Maar daarnaast kun je toch ook op je vingers natellen dat de kernenergielobby nu handig gebruik maakt van de ontstane situatie. Ze hebben het gewoon op een presenteerblaadje gekregen.
Topics: Milieu | 3 Comments »
Guusje ter Horst opent de heksenjacht.
By Luther | februari 21, 2009
Eind december kondigde minister ter Horst al aan dat ze een speciaal politie-team op dierenactivistische groepen zou zetten. Naar haar mening nam het geweld vanuit die hoek toe en moest daar wat aan gebeuren. Op zich prima, want mensen die zich inlaten met vormen van geweld en intimidatie, kun je in een samenleving niet tolereren.
Toch is het goed om dit geval even in perspectief te zien. Het geweld bestaat voor zover ik kan bekijken uit een reeks intimidatie´s en brandstichtingen. Dat de slachtoffers daartegen beschermd worden lijkt me evident, maar deze slachtoffers zijn tevens daders van vormen van geweld die veel intenser en structureler zijn, dan het geweld waar ze zelf aan bloot staan. Waar is de overheid als de slachtoffers van de bio-industrie en vivisectie-centra beschermd moeten worden? Welke rechten garandeert Guusje ter Horst voor deze slachtoffers? In haar woorden zijn de daders van dat geweld mensen die ¨gewoon hun werk doen¨. Nee, mevrouw ter Horst, dat is geen gewoon werk. Dat zijn mensen die willens en wetens het recht op leven van lijdende wezens met voeten treden. Voor dat geweld passen evenmin bagatelliserende woorden als voor het activistische geweld.
In de media zie je steeds meer berichtgeving waarin dierenrechtenactivisme gelijk gesteld wordt aan extremisme en terrorisme. En dat terwijl de beweging toch vooral bestaat uit nette, soms zelfs veel te brave clubs zoals Wakker Dier, Gaia of de Partij voor de Dieren. Je hebt maar een handjevol extremisten nodig om de actie´s die nu de aandacht trekken uit te voeren. Toch projecteert de media de daden van die paar mensen op de hele beweging.
Op zich kun je daar weinig mee. Je weet nu eenmaal als je voor een goede zaak strijdt dat je ook mensen aantrekt die hun boekje te buiten gaan en je weet ook dat er een reactionaire beweging komt die dit soort zaken aangrijpt voor lastercampagnes. Maar dat een minister van Binnenlandse Zaken zich hier voor leent is toch wel treurig. Dat ze optreedt tegen de excessen, mijn zegen heeft ze. Maar inmiddels heeft ze ook aangekondigd dat ze dierenrechtengroepen een contract wil voorleggen, waarin zij officieel afstand doen van geweld. Zoniet, dan worden ze beschouwd als criminele organisaties. Dat is toch wel de wereld op zijn kop. Dat is zoiets als moslims dwingen om te verklaren dat ze geen kantoorgebouwen opblazen. Je bent schuldig, tenzij je kan bewijzen dat je het niet bent. Dit is het rechtsprincipe van de Nederlandse minister van Binnelandse zaken.
Ik mag toch hopen dat de PvdD hier kamervragen over gaat stellen en dat de dierenrechtenorganisaties dit en masse gaan weigeren! Want dit voornemen is een flinke aanslag op de vrijheid van vereniging.
Topics: Dierenrechten | 22 Comments »
Over leugenaars, statistici en klimaarwetenschappers.
By Luther | december 20, 2008
Je hebt drie soorten leugenaars zegt men wel eens: gewone leugenaars, grote leugenaars en statistici. Ik zou daar nog een derde categorie aan willen toevoegen en dat zijn de klimaatwetenschappers. Nu vond ik het vorig jaar al opvallend dat de gevestigde organen zoals het KNMI, en internationaal het WMO persberichten uitschreef waarin klimaat-jaar 2007 toch weer als warmterecord kon worden neergezet. In de media verschenen dan ook direct koppen als: “2007, een na warmste jaar van de eeuw”. blijkbaar hebben ze op de meeste redactie’s geen kritische journalisten meer, want ten eerste was die eeuw nog maar 7 jaar oud en zaten we toch al in een warmteperiode.
De feiten lagen dan ook een stuk genuanceerder. 2007 was, even als 2006, koeler dan 2005, het jaar dat voorlopig het hoogtepunt van onze huidige warmte-periode is. 2008 was nog een stuk koeler. Sinds de film van Al Gore de IPCC-filosofie op de kaart heeft gezet lijkt er echter in de media een trend te zijn ontstaan waarin we jaarlijks een warmte-record moeten presenteren. Hebben we niet het warmste jaar, dan toch zeker het een-na warmste jaar. Helemaal bont maakt het WMO het dit jaar. Het persbericht, wederom braaf door lokale weerstations en de kranten overgepend, kopt “2008 among the ten warmest years”. Als je weet dat de weergemiddelden pas sinds 1850 worden bijgehouden is dat toch zo spectaculair niet. Als je weet dat die record-jaren zich allemaal in de laatste twaalf jaar hebben voorgedaan nog minder.
Het is een goede psychologische media-truuk om de jaarcijfers elke keer weer te verpakken in een warmte-record. De kop, dat blijft meestal hangen. Het warmste, het een-na warmste, een van de tien warmste. Ik lees daarin toch een afkoelende trend, maar de vraag is bij hoeveel mensen toch vooral het woord “warmste” blijft hangen. En dat is ook wat de cijfers laten zien. 2005 was de absolute piek, 2006 en 2007 waren koeler, en 2008 zet die afkoelende trend door. Koppen als “Zijn we over de top heen?” of “2008,het koelste jaar van de eeuw” zouden evenzeer gerechtvaardigd zijn.
Als je de grafiek bekijkt dan is er vanaf 1998 eerder een trend van stabilisatie te zien dan een opwarmende trend. Om uit de laatste drie jaar te concluderen dat er nu een trend naar beneden is ingezet is voorbarig, maar de lijn loopt sinds 2005 duidelijk naar beneden. Dat terwijl de CO2-concentratie nog altijd toeneemt. Om dan nog steeds net te doen alsof de opwarming nog steeds is doorgezet in 2008, iets dat het KNMI in het persbericht over het jaargemiddelde schaamteloos vermeldt, dat is een verdraaiing van de feiten en riekt naar propaganda.
Hoe de vork nu precies in de steel zit weet ik niet, ik ben geen klimatoloog, maar ik herken wel of er met cijfers gegoocheld wordt. Evenmin geloofwaardig is de manier waarop kritische wetenschappers op ideologische gronden de mond gesnoerd worden. Vergelijkingen die bijvoorbeeld aan nazi-duitsland refereren zijn geen uitzondering.
Maar buiten het verzieken van het wetenschappelijke klimaat heb ik nog enkele andere bezwaren.
Ten eerste vrees ik een beetje voor de milieubeweging. Alle aandacht gaat nu uit naar de opwarming en concrete problemen zoals ontbossing, aantasting van de biodiversiteit en overbevissing raken op de achtergrond. Dat is nu al heel spijtig, maar helemaal desastreus wordt het natuurlijk als de MGW-theorie niet blijkt te kloppen. Dan is het krediet van de milieubeweging verspeeld en kun je het publiek ook niet meer winnen voor de genoemde thema’s. En dit zal ook afstralen op dierenrechtenorganisaties die massaal op de bandwagon gesprongen zijn. Milieuorganisaties zouden er goed aan doen hun prioriteiten te leggen bij zaken waarvan we wel zeker weten dat ze een reeel probleem vormen.
Een nog groter probleem is wat mij betreft dat veel mensen in de derde wereld de prijs betalen voor het hele IPCC-denken. 2008 was ook het jaar van de voedselrellen die voor een groot deel op het conto geschreven moeten worden van de biobrandstof. Ondanks deze fatale gevolgen blijft onder andere de EU inzetten op vergroting van het bio-brandstof gebruik. Die bio-brandstof moet direct gestopt worden om grotere humanitaire rampen te voorkomen. Als mensen dan zo nodig milieubewust willen zijn, dan pakken ze beter de fiets.
Topics: Milieu | 1 Comment »
« Previous Entries